ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬಂತೂ

          ಯಾಕೋ ಬೆಳಿಗ್ಗಿನಿಂದಲೇ ಮೈ-ಮನಸ್ಸು ಸರಿಯಿಲ್ಲ. ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಹಾಗೆ ಮೌನ ಆವರಿಸಿದೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಇಲ್ಲದ ಚಂಚಲತೆ ಇವತ್ತು ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ದೇಹಾಲಾಸ್ಯವೇನಿಲ್ಲ. ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಯ, ಆತಂಕ ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ನೆಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ವರ್ಷವಿಡೀ ಯೋಜನೆ ಹಾಕುವುದರಲ್ಲೇ ಕಳೆದು ಹೋಯಿತಲ್ಲವೆಂಬ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಬೇರೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಕೊನೆಯ ದಿನದ ಅನುಭವ ಈ ತರಹವಾಗಬಹುದೆಂದು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ನಾಳಿನ ರದ್ದಿಯಾಗುವ ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿರುವ ನೆನಪುಗಳು, ಸಂಬಂಧಗಳು, ವಸ್ತುಗಳು ನಾಳೆಗೆ ಹಳೆಯದಾಗಿ ಕಳಾಹೀನವಾದಂತೆ ಕಂಡರೆಂಬ ಕಳವಳ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಲು ಬಿಡಬಾರದು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಸಾಗಿಸಬೇಕು. ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ‘ಹೊಸತು’ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಸುಳಿಯದಂತೆ ನಿಗಾವಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಶಪಥ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಲು ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟ ಸೇರಲಿದೆ.

          ಕತ್ತಲು ಕವಿದಂತೆ ಬೀದಿ ದೀಪಗಳು ಮಂದವಾಗಿ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿವೆ. ರಸ್ತೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೊಸ ವರ್ಷಾಚರಣೆಯ ಬಿರುಸು ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೊಂದು ಖುಷಿ ಪಡುವ ವಿಚಾರೇನಿದೆ? ಅರ್ಥವೇ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನಂತೂ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ರಾತ್ರಿ ಕಳಿಯಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮೊನ್ನೆ ಪ್ರಳಯವಾಗುತ್ತದೆಂದು ಹೆದರಿಸಿದಾಗಲೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಈ ತರಹ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಉಂಟಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು, ಅಡ್ಡಿ-ಆತಂಕಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಕೂತಲ್ಲಿ ಕೂರಲು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಚಡಪಡಿಕೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದೆಂದರೆ ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ? ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತವರು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬರುವ ಮಗಳ ವೇದನೆಯಂತಾಗಿದೆ. ವಿದಾಯದ ನೋವು ನುಂಗುತ್ತಾ ನನ್ನದೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹೊರಗಡೆ ದೊಂಬಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಬಾಗಿಲು, ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೂ ಬೊಬ್ಬಿಡುವ ಜನರ ಕೂಗು ಅಶರೀರ ವಾಣಿಯಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಯಾರೋ ಕರೆದ ಹಾಗೆ, ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದ ಹಾಗೆ ಅನಿಸಿದೆ. ಬಹುಶಃ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೇ ಇರಬೇಕು. ಆ ಎಣ್ಣೆ ಬಾಟಲಿಗಳ ಜೊತೆ ಮೈಮರೆತು ಕುಣಿಯುವುದು ಸುತರಾಂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನಾಳೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಕೌತುಕ ಜಾಗೃತವಾಗಿದೆ. ನಡು ರಾತ್ರಿಯಾಗಲು ನಿಮಿಷಗಳಷ್ಟೇ ಬಾಕಿಯಿವೆ. ಮಲಗಿದರೆ ನಿದ್ದೆಯೂ ಹತ್ತುತ್ತಿಲ್ಲ. ಟಿ.ವಿ.ಯಲ್ಲಿ ವರ್ಷದ ‘ಫ್ಲಾಷ್ ಬ್ಯಾಕ್’ನದೇ ಸುದ್ದಿ. ತಾನೇನು ಕಡಿಮೆಯೆಂಬಂತೆ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಾಡುತ್ತಿರುವ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಎಲ್ಲ ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ರಪರಪನೆ ತೆರೆಯುತ್ತಾ ನನ್ನ ಹಿನ್ನೋಟವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದೆ. ಈ ನೆನಪುಗಳ ಜಾಡು ಹಿಡಿದು ಹೋದ ನನಗೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಅಡಿಯಿಟ್ಟಿರುವುದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ವಿಭ್ರಾಂತವಾಗಿದೆ. ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದೆ. ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದಿರುವ ಊರಲ್ಲಿ ಹೊಸತೇನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾವ ರೂಪಾಂತರಗಳೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬರೀ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವೇ? ಛೆ, ಇದೆಂತಹ ಮೋಸ! ನನ್ನ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಜಗತ್ತು ಟಿಸಿಲೊಡೆದು ನೈಜತೆಯತ್ತ ಮರಳಿತು.

ದೀವಟಿಗೆ by Sandeep Phadke is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 2.5 India License.